مستقر در ماه

آن ته

جمعه, ۸ خرداد ۱۳۹۴، ۱۰:۵۱ ب.ظ

به طرز دلهره آوری با موهای شانه نزده پشت سیستم نشسته ام، بی هدف و به طور منظم، ایمیل رفرش میکنم، اینستا چک میکنم و روی نظرات وبلاگ کلیک میکنم و در نهایت صفحه ی گوشی را روشن میکنم ببینم خبری هست یا نه.

خسته ام.

خسته ام و دارم به فردا فکر میکنم.

خسته ام و میدانم به زودی حتی اینترنتی هم ندارم که به طور بی هدف اما منظم؛ ایمیل رفرش کنم، اینستا چک کنم و نظرات وبلاگ را نگاه کنم. خسته ام و میدانم به زودی احتمالا فقط باید هر چند ساعت صفحه ی گوشی را روشن کنم و بدون اینکه نشانه ی خوبی ببینم؛ همانطور که صفحه را خاموش میکنم، به اعماق کیفم پرتش کنم.

روزهای بی تفاوتی و بی تکلفی در راهند.

روزهایی خودم را هم به اعماق خودم پرت کرده ام.

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۴/۰۳/۰۸
آی دا

نظرات  (۵)

۰۸ خرداد ۹۴ ، ۲۳:۴۴ دختری از تبار تسنیم ...
سلام
چقدر جالب فضایی که من هم تجربه کردم بازگو کردی...
اما یه راه داری
روزی نیم صفحه قرآن بخون تا از این حالت رکود دربیای
یه هفته امتحان کن...
پاسخ:
ممنون به خاطر پیشنهاد خوبت :)
نه نه نه :-)

پاسخ:
:)
۰۹ خرداد ۹۴ ، ۰۰:۵۵ مصطفی موسوی
فقط یه آدم بدبین میتونه سر کار رفتن رو هم اینجوری بد جلوه بده و به جنبه های منفی ش فکر کنه! تبریک میگم!!
پاسخ:
دلنوشته بود و در پسش خیلی چیزای دیگه که نمیشه گفت.
برام حس ملموسی بود ... یه حس ِ ملموس ِ ناخوشایند و البته گذرا !
پاسخ:
صد در صد گذرا ^_^