مستقر در ماه

بدخیم

يكشنبه, ۲۹ فروردين ۱۳۹۵، ۰۹:۱۴ ب.ظ

همین چند روز پیش ها در جواب کامنت کسی نوشتم که نوشتن مثل سرطان می ماند.

به آن مبتلا شده ایم.

بهش مبتلا شده ام.

کاش می شد ننوشت و تبدیل می شد به یک انسان عادی.

کاش می شد ننویسم و خلاص شوم.

این روزها که از مرحله پرتم، که بازی را باخته ام، که خودم را هم، دارم با این مرض ِ تند تند نوشتن دست و پنجه نرم می کنم.

متاسفانه بدخیم شده؛ در من ریشه دوانده مثل سال ِ کوفتی ِ 92.

نمی شود ننوشت و آخ از حرف هایی که نمی شود نوشتشان. آخ.

موافقین ۵ مخالفین ۰ ۹۵/۰۱/۲۹