مستقر در ماه

یک لکه ی صورتی خوابالو

جمعه, ۱۵ مرداد ۱۳۹۵، ۰۱:۱۹ ق.ظ

امروز صبح خوشبختی ام این بود که وقتی شش صبح از خواب بیدار میشوم; روی پاها و دست های یخ زده ام پتو بیندازم و 45 دقیقه ی دیگر بخوابم

از خوشبختی های فردا صبح هم خوابیدن تا وقت دلخواه است لابد.

گاهی وقتی به این فکر میکنم که هنوز هم خوابیدن من را خوشحال میکند-و احتمالا تا اخر عمر هم همینطور باشم-زیاد نباید دلخوش باشم که ادم موفقی شوم

بهرحال کی دیده ادم های خوابالو; که تا هفت صبح میخوابند و در عرض یک ربع لباس میپوشند و صبحانه هم میخورند و تا هفت و نیم خودشان را به سرویس می رسانند-باور میکنید؟- روزی موفق شوند؟!

سحرخیزی چیزی بوده که همیشه ارزویش را داشته ام و خب هیچ وقت هم براورده نشده..

موافقین ۲ مخالفین ۱ ۹۵/۰۵/۱۵
آی دا

نظرات  (۲)

۱۵ مرداد ۹۵ ، ۰۹:۰۰ مصطفی موسوی
حالا چرا لکه؟ :/
پاسخ:
دلم میخواد:|
جانا سخن ز زبان ما میگویی
اصلا چرا یک روز را تو سال به ما خوابالوها اختصاص نمیدن؟؟
من یادم میاد دوران سربازی باید ساعت 7صبح توی صبحگاه جمع میشدیم،اونوقت ساعت 5 صبح صبحانه میدادند و بعدش هم سربازها میرفتند برای نظافت و ...
ماهم که درجه دار بودیم کلا قید صبحانه رو زده بودیم 4،5 دقیقه قبل از هفت بیدار میشدیم میخوردیم به در و دیوار و تند تند آماده میشدیم میرفتیم.نه تخت مون رو جمع میکردیم نه چیزی میخوردیم...
پاسخ:
خیلیا ازین گرفتاری ها دارن..