مستقر در ماه

یک لکه ی صورتی خوابالو

جمعه, ۱۵ مرداد ۱۳۹۵، ۰۱:۱۹ ق.ظ

امروز صبح خوشبختی ام این بود که وقتی شش صبح از خواب بیدار میشوم; روی پاها و دست های یخ زده ام پتو بیندازم و 45 دقیقه ی دیگر بخوابم

از خوشبختی های فردا صبح هم خوابیدن تا وقت دلخواه است لابد.

گاهی وقتی به این فکر میکنم که هنوز هم خوابیدن من را خوشحال میکند-و احتمالا تا اخر عمر هم همینطور باشم-زیاد نباید دلخوش باشم که ادم موفقی شوم

بهرحال کی دیده ادم های خوابالو; که تا هفت صبح میخوابند و در عرض یک ربع لباس میپوشند و صبحانه هم میخورند و تا هفت و نیم خودشان را به سرویس می رسانند-باور میکنید؟- روزی موفق شوند؟!

سحرخیزی چیزی بوده که همیشه ارزویش را داشته ام و خب هیچ وقت هم براورده نشده..

موافقین ۲ مخالفین ۱ ۹۵/۰۵/۱۵
آی دا

نظرات  (۲)

۱۵ مرداد ۹۵ ، ۰۹:۰۰ مصطفی موسوی
حالا چرا لکه؟ :/
پاسخ:
دلم میخواد:|
جانا سخن ز زبان ما میگویی
اصلا چرا یک روز را تو سال به ما خوابالوها اختصاص نمیدن؟؟
من یادم میاد دوران سربازی باید ساعت 7صبح توی صبحگاه جمع میشدیم،اونوقت ساعت 5 صبح صبحانه میدادند و بعدش هم سربازها میرفتند برای نظافت و ...
ماهم که درجه دار بودیم کلا قید صبحانه رو زده بودیم 4،5 دقیقه قبل از هفت بیدار میشدیم میخوردیم به در و دیوار و تند تند آماده میشدیم میرفتیم.نه تخت مون رو جمع میکردیم نه چیزی میخوردیم...
پاسخ:
خیلیا ازین گرفتاری ها دارن..

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">