مستقر در ماه

برای بزرگ شدن هیچ وقت دیر نیست.

شنبه, ۲۱ اسفند ۱۳۹۵، ۱۰:۲۵ ب.ظ

با عوض شدن یهویی محیط کارم، به ناگاه با چالش های زیادی روبرو شدم.

دقیقا زمانی که فکر میکردم تو شغل فعلیم کم کم دارم حرفی برای گفتن پیدا میکنم و کاملا با محیطم اخت شده بودم، ازش جدا شدم.

از یه محل کار مردونه، که من تنها خانمش بودم، توش آزاد بودم، هر زمان میخواستم چای میخوردم، درس میخوندم، مقاله میخوندم، حتی عکاسی میکردم و گاهی هم پای صحبت های خاله زنکی همکارای مردم مینشستم، و با آرامش کارای پایان نامه رو انجام می دادم و از همه مهم تر جایی بودم که خودم مدیر آزمایشگاهم بودم؛

یهو

به محیطی اومدم که چندین تا خانم توش کار میکنن، دیگه من اونجا رئیس هیچکی نبودم، دیگه اونقدر آزاد نبودم که تو محوطه گردش کنم و به هرجا میخوام سرک بکشم و حالا هرچند یه اینترنت پر سرعت داشتم اما برای هر سرچ غیر کاری باید کلی با سختی اقدام میکردم. دیگه خبری از اتجام پایان نامه با فراغ بال و مطالعات علمی رو نداشتم و...

اما

من آدم تجربه کردن آدم های جدیدم

متوجه شدم که هنوز خیییییییلی تو محیط های اجتماعی راه داره که بزرگ بشم

نمیخوام نوشته م آرمانی و اغراق آمیز باشه

اما این مدتو اینقدرر  تجربه بدست آوردم و اینقدر با نقطعه ضعف هام آشنا شدم که حد نداره.

زندگی چقدر خوبه که به آدم فرصت زندگی تو محیط جدید با آدم های جدید میشه.

هیچ قوت نباید فکر کنیم که چالش های زندگی تموم شده.

من از سال جدید، یه قسمت جدید از زندگی شغلیم رو شروع میکنم

دیر یا زود به محل کار قبلیم بر میگردم، اما این بار یه تفاوتی داره: با قدرت و صلابت برمیگردم....

موافقین ۳ مخالفین ۰ ۹۵/۱۲/۲۱

نظرات  (۲)

موفق باشی

پاسخ:
ممنون آقا یاسر، دوست قدیمی :)
اینقدر انعطاف داشتن و آماده ی تغییر به سمت بهتر شدن عالیه.. 
پاسخ:
لطف داری:)