مستقر در ماه

مستقر در ماه

من ایمان دارم که هیچ تلاشی بی نتیجه نمی مونه :)


پیج رنگی رنگی بشقابام تو اینستاگرام:
colored.meals

یک راند دیگر مبارزه کن وقتی پاهایت چنان خسته اند که به زور راه می روی… یک راند دیگر مبارزه کن وقتی بازوهایت آنقدر خسته اند که توان گارد گرفتن نداری… یک راند دیگر مبارزه کن وقتی که خون از دماغت جاریست و چنان خسته ای که آرزو میکنی حریف مشتی به چانه ات بزند و کار تمام شود… یک راند دیگر مبارزه کن و به یاد داشته باش شخصی که تنها یک راند دیگر مبارزه می کند هرگز شکست نخواهد خورد.
محمدعلی کلی

آن روزها

يكشنبه, ۹ تیر ۱۳۹۸، ۱۰:۴۳ ب.ظ

امروز هزار بار این صفحه رو باز کردم تا بنویسم. نمیشه.

یه اندوه ملایمی همراهم هست که از بین نمیره.

برخی اوقات میگم نکنه همون شیطون ِ معروف ِ دوران کودکی باشه که ما رو ازش می ترسوندن؟ که این فکرا رو میفرسته که فقط منو عقب بندازه؟

فکرهای آزاردهنده ای که کم نمیشوند و هی بیشتر و بیشتر و بیشتر. هر روز بیش از دیروز. اینقدری که نفسم بند میاد و سرم را تند تند به چپ و راست تکون میدم بلکه از عالم هپروت خارج بشم.

بارون شدیدی می باره. انگار که پاییز باشه.


دلم برای تابستان های بچگیم تنگ شده.

صبح ها خوردن چایی آبکش، چون دیرتر از همه پامیشدم و چایی تموم میشد.

برای ذوق خریدن یه دمپایی جدید که کوچه باهاش بازی کنم.

برای ناهارهای دسته جمعی و شام هایی که اغلب سالاد و سیب زمینی سرخ کرده، یا باقالا پخته بود.

برای تاپ شلوارک جدیدی که بپوشم و به بچه های کوچه فخر بفروشم.

به کتاب هایی که برادرم بعد از اتمام امتحانات ترم دوم برام می خرید. چقدر ذوق میکردم. رمان های اون موقع چقدر مرغوب بودند. قیمت کتاب دزیره رو که سال 85 داداش برام خرید نگاه می کنم. با جلد ضخیم و با کیفیت. 6500 تومن. رفتم سرچ کردم قیمت کتاب دزیره. 80000 تومن.

داشتم میگفتم.

به خواب های عصر که شیرین بود. به شیرینی هندوانه ای که مادرم بیدارم میکرد و بهم تعارف میزد. مثل الان پر از کابوس نبود.

روزهای تابستان عمیق بود. پر رنگ بود. شاد بود. گرما لذتبخش بود. تصور اینکه اگر این تابستان بگذره سال بعد به کلاس بالاتری می روم، هیجان انگیز بود.

واقعا آن روزها تمام شده؟

به قول آقای فرهاد؛ آن روزها، وقتی که من بچه بودم، غم بود؛ اما، کم بود...


به صورتم توی آینه نگاه می کنم و واقعا حس می کنم روزگارم گذشته.



۹۸/۰۴/۰۹

نظرات  (۷)

۰۹ تیر ۹۸ ، ۲۳:۵۵ نیمه سیب سقراطی
حتما یه روزی هم به این تابستانی که داره سپری میشه فکر میکنیم و با خودمون میگیم ع یادش به خیر جوون بودیم..... همیشه یه پله بالاتری هست... 
پاسخ:
احتمالا همینطوره..
۱۰ تیر ۹۸ ، ۰۹:۲۵ مصطفا موسوی
واقعا منم بر خلاف خیلیا، از دوران مدرسه به خوبی یاد میکنم. کیه الان؟ :\
پاسخ:
کیه الان یعنی چی؟
۱۰ تیر ۹۸ ، ۰۹:۴۹ محدثه بانو
به غم بگو نه:-)
پاسخ:
چشم :)
۱۰ تیر ۹۸ ، ۱۵:۵۵ محدثه بانو
ایدا جان کتاب دزیره باترجمه کیه؟
پاسخ:
برگردان مهدی علوی
ما که پیر شدیم رفت پی کارش. هر وقت اینو میگم خانومم کلی حرص میخوره.
پاسخ:
واقعا عمر زود میگذره. هیچ نمیدونم کی 28 ساله شدم
۱۰ تیر ۹۸ ، ۲۳:۴۱ مصطفا موسوی
چیه الان
بد تایپ کردم :|
پاسخ:
باشه :|
تابستونی که من از بچه گیم یادم میاد پر ازنوره پراز صدای خنده پر از دوچرخه سواری با دختر دایی هام...انگار اون تابستون ها نور زیاد بود توش گرماش هم کمتر.
پاسخ:
حیف که بر نمیگردن

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">