مستقر در ماه

منو دست کم نگیر

شنبه, ۲۹ فروردين ۱۳۹۴، ۱۰:۳۶ ق.ظ
دختری مستقر در ماه - منو دست کم نگیر

یاد گرفتم هیچ وقت کسی رو دست کم نگیرم.

چون دیدم پسر فامیل که همه فکر میکردن بی عرضه ست و نتونسته ادامه تحصیل بده و فقط دیپلم داشت، تونست تو آزمون استخدامی بانک قبول بشه و الان نه تنها کارمنده و ادامه تحصیل داده، بلکه ازدواج کرده و تو پایتخت صاحب 5 واحد خونه هم هست.

چون دیدم همیشه اون همکلاسی که فکرشم نمیکردیم درسخون باشه، شده نمره ماکس کلاس، شده نمره الف کلاس.

یاد گرفتم کسی رو دست کم نگیرم، چون پسری رو دیدم که وقتی بچه بوده مادرش فوت میکنه و پدرش ولش میکنه؛ دست خالی میاد تهران و در حالی که کسی فکرشو نمیکرده این بتونه رو پای خودش بایسته، با سواد سوم راهنمایی شده آس مهندس برقا و مکانیکا، و راحت زبان حرف میزنه و مسافرت های خارجی هم میره.

یاد گرفتم نباید کسی رو دست کم گرفت چون دیدم همون دختری که 6 سال لیسانس گرفتنش طول کشید و اگه ترم آخر یه درس دیگه رو می افتاد می بایست انصراف بده از درس خوندن، تو کنکور ارشد رتبه ی دو رقمی آورد.

میدونین دنیا خیلی پیچیده ست، همیشه از جایی که فکرشم نمیکنی سکه برمیگرده وشرایط عوض میشه. همون مثل گهی پشت به زین و گهی زین به پشت. همون مثل سیب هزار تا چرخ میخوره تا بیفته.

این روزا گاهی که حس میکنم که در بعضی نواحی دست کم گرفته اند منو؛ به این فکر میکنم که شاید در اینده ای نه چندان دور بقیه باید با خودشون بگن که : نباید آیدا رو دست کم میگرفتیم..

 

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۴/۰۱/۲۹